کشاورزی ارگانیک؛ رویکردی پایدار برای ارتقای کیفیت محصولات غذایی

به گزارش روابط عمومی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، دفتر مطالعات زیربنایی این مرکز، کشاورزی ارگانیک را یک نظام جامع مدیریت تولید معرفی کرد که هدف آن حفظ و بهبود سلامت کشت‌بوم، تقویت تنوع زیستی، پشتیبانی از چرخه‌های طبیعی و افزایش فعالیت زیستی خاک است.

در این نظام تولید، مدیریت مزرعه، تناوب زراعی، حفظ حاصلخیزی خاک و استفاده از روش‌های سازگار با شرایط اقلیمی هر منطقه اهمیت ویژه‌ای دارد. مصرف نهاده‌های شیمیایی مصنوعی نیز براساس استانداردهای کشاورزی ارگانیک با محدودیت‌های مشخصی همراه است و به‌جای آن، روش‌های زیستی، زراعی و مکانیکی در اولویت قرار می‌گیرند.

البته کشاورزی ارگانیک را نباید فقط به استفاده‌نکردن از سموم و کودهای شیمیایی محدود کرد. یک محصول زمانی می‌تواند با عنوان ارگانیک عرضه شود که تمام مراحل تولید آن مطابق استاندارد مشخص، تحت بازرسی و نظارت قرار گرفته و گواهی معتبر دریافت کرده باشد.

ظرفیت‌های ایران برای توسعه کشاورزی ارگانیک

در گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس، برخورداری ایران از اقلیم‌های متنوع، محصولات زراعی و باغی گوناگون و ظرفیت‌های تولیدی در بخش دام و گیاهان دارویی، از مهم‌ترین مزیت‌های کشور برای توسعه کشاورزی ارگانیک عنوان شده است.

براساس آمارهای تاریخی مورد استناد این گزارش، در سال‌های ابتدایی توسعه کشاورزی ارگانیک در ایران، حدود ۱۲ تا ۱۵ هزار هکتار از اراضی کشور در آمارهای مرتبط با تولید ارگانیک ثبت شده بود. این ارقام مربوط به سال‌های گذشته است و نباید به‌عنوان آمار فعلی کشاورزی ارگانیک ایران مورد استفاده قرار گیرد.

انجیر، خرما، پسته، بادام، انار، زعفران، گیاهان دارویی، گلاب، گل خشک، روغن گل، شیرین‌بیان و برخی فرآورده‌های حاصل از انار، از جمله محصولات مستعد یا تولیدشده در نظام ارگانیک بودند که در این گزارش به آن‌ها اشاره شده است.

برخی محصولات جمع‌آوری‌شده از عرصه‌های طبیعی مانند زرشک، زغال‌اخته، پسته وحشی و تعدادی از گیاهان دارویی نیز در صورت رعایت الزامات برداشت پایدار، بازرسی و دریافت گواهی معتبر، می‌توانند در گروه محصولات ارگانیک قرار گیرند. رویش طبیعی یک محصول به‌تنهایی برای استفاده از عنوان ارگانیک کافی نیست.

چرا توسعه کشاورزی ارگانیک در ایران کند بوده است؟

در این گزارش آمده است که باوجود ظرفیت‌های فراوان، توسعه سطح زیرکشت، تولید، بازار و مصرف محصولات ارگانیک در ایران با سرعت مطلوبی پیش نرفته است.

یکی از دلایل این وضعیت، تمرکز سیاست‌گذاری‌های کشاورزی بر افزایش مقدار تولید و دستیابی به امنیت غذایی عنوان شده است. در چنین شرایطی ممکن است توجه به کیفیت محصول، سلامت خاک و آثار بلندمدت روش‌های تولید در اولویت پایین‌تری قرار گیرد.

نگرانی کشاورزان از کاهش احتمالی عملکرد در دوره گذار، افزایش هزینه‌های تولید، نبود حمایت مالی کافی، دشواری دریافت گواهی و اطمینان‌نداشتن از بازار فروش نیز از دیگر موانع توسعه این شیوه تولید به شمار می‌روند.

عملکرد مزارع ارگانیک به نوع محصول، وضعیت خاک، شرایط اقلیمی، دانش تولیدکننده و کیفیت مدیریت مزرعه بستگی دارد. بنابراین نمی‌توان کاهش یا افزایش عملکرد را برای تمام محصولات و مناطق به‌صورت یکسان پیش‌بینی کرد.

اهداف توسعه کشاورزی ارگانیک

مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش خود بر ضرورت افزایش سطح زیرکشت محصولات ارگانیک و تدوین برنامه‌ای مشخص برای حمایت از تولیدکنندگان تأکید کرده بود. در برنامه‌های توسعه‌ای آن دوره نیز گسترش روش‌های غیرشیمیایی، مدیریت تلفیقی آفات و استفاده از نهاده‌های زیستی مورد توجه قرار گرفته بود.

بااین‌حال، سطح زیر پوشش مدیریت تلفیقی آفات یا تولید محصولات سالم را نباید لزوماً معادل سطح دارای گواهی ارگانیک دانست. تولید ارگانیک دارای استاندارد، دوره گذار، بازرسی و نظام گواهی مشخص است و باید آمار آن به‌صورت جداگانه اعلام شود.

کشاورزی ارگانیک و سلامت محصولات غذایی

استفاده غیراصولی از سموم و کودهای شیمیایی می‌تواند باعث افزایش باقی‌مانده برخی ترکیبات در محصولات، خاک و منابع آب شود. میزان خطر این ترکیبات به نوع ماده، مقدار و مدت مواجهه و رعایت یا رعایت‌نکردن حدود مجاز باقی‌مانده بستگی دارد.

کشاورزی ارگانیک با محدودکردن مصرف نهاده‌های شیمیایی مصنوعی و تأکید بر روش‌های زیستی و مدیریتی، می‌تواند احتمال مواجهه با برخی باقی‌مانده‌های شیمیایی را کاهش دهد و به حفاظت از خاک، آب و تنوع زیستی کمک کند.

بااین‌حال، ارگانیک‌بودن به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که یک ماده غذایی در همه شرایط ارزش غذایی بیشتری از محصول غیرارگانیک داشته باشد. رقم گیاهی، کیفیت خاک، زمان برداشت، تازگی، حمل‌ونقل و شرایط نگهداری نیز در کیفیت و ارزش غذایی محصول نقش دارند.

قیمت محصولات ارگانیک نیز رقم ثابتی ندارد و با توجه به محصول، هزینه گواهی، میزان تولید، زنجیره توزیع و شرایط بازار تعیین می‌شود؛ بنابراین نمی‌توان اختلاف قیمت دو تا ده‌برابری را به تمام محصولات و بازارها تعمیم داد.

رشد کشاورزی ارگانیک در جهان

آمارهای تاریخی مؤسسه تحقیقات کشاورزی ارگانیک FiBL نشان می‌دهد در سال ۲۰۰۷ حدود ۳۲٫۲ میلیون هکتار از اراضی کشاورزی جهان به‌صورت ارگانیک مدیریت می‌شد. این رقم در سال ۲۰۰۹ به بیش از ۳۷ میلیون هکتار رسید.

براساس آمار جدید FiBL و IFOAM، سطح کشاورزی ارگانیک جهان در سال ۲۰۲۴ به حدود ۹۸٫۹ میلیون هکتار رسیده و نزدیک به ۴٫۸ میلیون تولیدکننده ارگانیک در بیش از ۱۸۰ کشور فعالیت داشته‌اند. این مقایسه نشان می‌دهد کشاورزی ارگانیک طی سال‌های گذشته رشد قابل‌توجهی را تجربه کرده است.

ایران نیز با توجه به تنوع آب‌وهوایی، محصولات بومی، ذخایر ژنتیکی و ظرفیت بالای تولید گیاهان دارویی، خشکبار و محصولات باغی، امکان حضور مؤثرتری در بازار محصولات ارگانیک دارد. تحقق این ظرفیت به برنامه‌ریزی منسجم، آموزش کشاورزان، توسعه نظام‌های معتبر بازرسی و گواهی، حمایت از دوره گذار و ایجاد بازار شفاف برای محصولات ارگانیک نیاز دارد.

مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی وضعیت کشاورزی ارگانیک در ایران را بررسی کرد. به گزارش روابط عمومی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، دفتر مطالعات زیربنایی این مرکز با بیان این مطلب که کشاورزی ارگانیک یک سامانه مدیریت تولیدی جامع نگر است که موجب بهبود سلامت کشت بوم از طریق حفظ و تقویت تنوع زیستی، چرخه های زیستی و فعالیت زیستی خاک می شود، افزود:

در این سامانه با استفاده از عملیات مدیریتی به جای نهاده های خارجی و در نظر گرفتن شرایط اقلیمی منطقه ای و کاربرد روش های سازگار با محیط تاکید می شود و کاربرد مواد شیمیایی در آن جایی ندارد. بنابراین با توجه به ظرفیت ها (اقلیم های مختلف آب و هوایی و تنوع بالای محصولات زراعی و دامی) و توانمندی های فراوان موجود امکان کشت محصولات ارگانیک به صورت گسترده در کشور وجود دارد.

این گزارش افزود: بر اساس اعلام رسمی موسسه تحقیقات کشاورزی ارگانیک در سال حدود 15 هزار هکتار از اراضی ایران تحت پوشش کشاورزی ارگانیک بوده است و از مجموع 66 محصول کشاورزی کشور نیز تعدادی به صورت ارگانیک تولید می شوند که از مهمترین آنها می توان به انجیر، خرما، پسته، بادام، گیاهان دارویی، انار و فرآورده های حاصله از جمله (روغن دانه انار، کنسانتره انار)، گلاب ، روغن گل، گل خشک، شیرین بیان، زعفران اشاره کرد.

همچنین برخی از تولیدات عشایری و تعدادی از گیاهان دارویی و گیاهان غیرزراعی در عرصه های طبیعی با مصرف خوراکی مانند زرشک، زغال اخته و پسته وحشتی را نیز باید جزء این گروه محصولات به حساب آورد. هر چند در سال های اخیر اقداماتی در جهت حمایت و تولید محصولات ارگانیک صورت گرفته ولی سرعت پیشرفت آن ها چشمگیر نبوده و علی رغم پتانسیل های بالقوه موجود در کشور، رشد چندانی در سطح زیرکشت، عملکرد ، تولید و حتی مصرف این محصولات به چشم نمی خورد.

این گزارش می افزاید: از دلایل مهم بی توجهی به کشاورزی ارگانیک در ایران، افزایش جمعیت و تصمیم سیاستگذاران بر تولید هر چه بیشتر برای دستیابی به امنیت غذایی و فدا کردن کیفیت برای رسیدن به کمیت است. از سوی دیگر عدم استقبال کشاورزان از تولید محصولات ارگانیک به دلیل نگرانی از کاهش احتمالی عملکرد محصول در واحد سطح و در نتیجه کاهش درآمد بوده است.

بررسی ها نشان می دهند برای رسیدن به وضعیت مطلوب در زمینه تامین مواد غذایی لازم در کشور باید 300 تا 400 هزار هکتار زمین کشاورزی را زیر کشت محصولات ارگانیک برد و در برنامه پنجم توسعه نیز پیش بینی شده که 25 درصد یعنی معادل چهار میلیون هکتار از اراضی زراعی و باغی تحت پوشش تولید محصولات ارگانیک قرار گیرند. در هر صورت باید امیدوار بود که با برنامه ریزی و مدیریت صحیح توسعه کشت ارگانیک، سهم قابل توجهی از محصولات کشاورزی کشور به صورت ارگانیک، تولید و به بازارهای ایران و جهان عرضه شود.

در ادامه گزارش مذکور چنین آمده است: در کشاورزی غیرارگانیک باقیمانده سموم و کودهای شیمیایی، آثار و تبعات ناگواری برای سلامت جامعه به همراه دارد. بروز نقص های مادرزادی، تولد نوزادان با وزن کم، اختلال در سیکل ماهیانه زنان، سقط جنین، بلوغ زودرس یا دیررس، یائسگی پیش رس ، کاهش باروری یا ناباروری ، تغییر در سرعت متابولسم، اختلال در سیستم غدد داخلی، ضعف عضلانی، کاهش حافظه، آسیب به سیستم عصبی و مغز، کاهش کارآیی سیستم ایمنی بدن و سرطان زایی را می توان از جمله آثار منفی استفاده از این گونه مواد شیمیایی دانست. کشاورزی ارگانیک شیوه نوینی است که مصرف نهاده های شیمیایی را حذف کرده و کیفیت محصولات تولیدی را افزایش می دهد و علی رغم قیمت دو تا ده برابری محصولات ارگانیک نسبت به محصولات غیرارگانیک ، به دلیل افزایش کیفیت محصولات تولیدی، ارزش غذایی بالا و سلامت این محصولات از یک سو و فرصت های اقتصادی مناسب در بازارهای محصولات ارگانیک از سوی دیگر بسیاری از کشورها از جمله کشورهای در حال توسعه در این عرصه فعال شده اند.

بر اساس آمارهای موجود در سال 2009 کل سطح تحت پوشش ارگانیک در جهان 9/62 میلیون هکتار بوده که 2/32 میلیون هکتار آن مختص محصولات کشاورزی و مراتع برای تولید دام ارگانیک بوده است که این سطح معادل یک درصد از کل کشاورزی جهان به شمار می رود. با این روند پیش بینی می شود تا سال 2030 میلادی حدود 25 درصد از کشاورزی جهان تحت پوشش نظام کشاورزی ارگانیک قرار گیرد.

کشور ایران نیز به عنوان یکی از ظرفیت های موجود تولید محصولات ارگانیک در چند ساله اخیر پا به این عرصه گذاشته و تولید محصولات سالم و در وهله بعد ارگانیک را پیگیری می کند. وجود اقلیم های مختلف از یک سو و تنوع ذخایر ژنتیکی از سوی دیگر فرصتی مناسب برای گسترش سطح زیرکشت و افزایش تولید محصولات ارگانیک در کشور است. بر اساس اعلام رسمی موسسهFiBL   در سال 2007 حدود 15 هزار هکتار و بر اساس آخرین اطلاعات حدود 12 هزار هکتار اراضی تحت پوشش ارگانیک در ایران ثبت شده است.

کشاورزی ارگانیک؛ رویکردی پایدار برای ارتقای کیفیت محصولات غذایی

دسترسی سریع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات مرتبط